Eindelijk vis!

Wi kis’ fisi (eindelijk hebben we een vis gevangen!)               vrijdag 26 juli 2013

Onze sardientjes zijn op, en van hier verkrijgbare de halaal knakworsten worden we ook niet blij: fijngemalen kip tot een roze worst geperst. De vrouwen op de rotsen vangen de hele tijd visjes, maar Chris en de andere bakra’s (die een complete werphengels, stalen draden en plastic koffers vol met vistuig hebben meegenomen) vangen niets. Chris vraagt onze kokkin of je ergens vlees of vis kan kopen. “Ja, in Atjoni, uit de diepvries van de Chinees. Niet hier, je moet het zelf vangen.” Er zit niets anders op dan op zijn Saramaccaans gaan vissen: met aangebrande rijstkoek (bron alisi) onder uit de pan, een dood klein visje, een stuk banaan ind e schil of één enkele rijstkorrel als aas, een klein haakje, visdraadje, afgebroken mangotak als hengel, en een stuk afgesneden slipper als dobber. Prompt vangt Chris een enorme pireng (piranha), met blikkerende tanden en een kwaadaardig oranjeje oog, dat nog heen en weer blijft rollen terwijl de kop allang van de romp gescheiden is. En wel gewoon op de plek waar iedereen zwemt, vaat, kleren of zichzelf wast. De drie dochters in bikini van de Nederlandse toerist met dure hengel zijn zwaar onder de indruk. Martha bakt hem, het is genoeg voor ons zevenen, de nadere bakra’s moeten sardientjes uit blik eten. Dekinderen kluiven de benige wangplaten af en peuteren het gestolde oog eruit.

 Afbeelding

 

 

Piet met piranha. Foto: C. van der Hoeven

De volgende dag vangt Piet een dikke waku met stippen langszij en Chris wel vier kwana’s (zwart-geel gestreepte zebravissen met oranje vinnen). De vrouwen leren ze hoe de vissen heten en hoe je ze moet scjhoonmaken. Bij het opensnijden van de buik blijken de ingewanden vol met rijst te zitten.

 Afbeelding

Kwana’s met het aas: aangekoekte rijst. Foto: T. van Andel.

Het begrafenispubliek heeft bevroren kip meegenomen, die is allang ontdooid tegen de tijd dat ze in Jawjaw zijn aangekomen, die wordt dus in de rivier met smeri wiri (Surinaamse basilicum, Ocimum campechianum) gewassen. Daar komen vast nieuwe piranha’s op af: iets stroomafwaarts spant een vent een visnet vanuit een wiebelkanootje. De volgende dag komt er een vent met een enorme anyumara: besteld door de bakra toeristen, die alweer afgedropen zijn naar het volgende toeristenoord, omdat er in Jawjaw teveel rotsblokken waren en je er niet goed genoeg kon vissen…..

 Afbeelding

De stroomversnelling van Jawjaw, Boven Suriname rivier. Foto: Minke Reijers.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s