Keti Koti

Keti koti (gebroken ketenen)                                       Maandag 1 juli 2013

Op 1 juli 1863 werd in Suriname de slavernij afgeschaft. Elke jaar is het op deze dag groot feest in Paramaribo. Vrouwen lopen in hun mooiste klederdracht, met stijfsel strak gesteven en gevouwen hoofddoeken te paraderen door de palmentuin. Er is muziek, eten en een draaimolenvoor de kinderen.

De Aucaners wierpen de kettingen al meer dan honderd jaar eerder af en vluchtten het bos in. Als je over het eindeloze oerwoud naar Drietabbetje vliegt, krijg je groot respect voor de voorouders van de huidige Ndyuka’s die de hele afstand lopend hebben afgelegd, zonder enige kaart of boot, met soldaten op hun hielen.

Toch vieren ze ook hier keti koti. Bij de bar van Jan ‘Baailanti’ Misidjan is het kinderdisco. Om 12 uur ’s middags zet hij een literfles koud bier voor me neer, die ik meteen afsla. Bij Rode’s bar gebeurt niets, dus we varen naar Drietabbetje, waar een feesttent staat. Iedereen ziet er op zijn paasbest uit: de vrouwen met hun geborduurde pangi’s, meisjes met gekleurde kraaltjes in hun vlechtjes en de jongens die normaal de hele dag in hun blote kont lopen hebben opeens een broek en een poloshirt aan.

Afbeelding

Feest in Mooytaki: alle meisjes met kraaltjeshaar. Foto: Tessa Vossen 

 

De boombox dendert oorverdovende Aucaanse poku en ‘Chop my money’. De oudjes zitten pal naast de geluidsinstallatie (misschien zijn ze al doof?). Er is zelfs een heuse discjockey (in lendenlap) met een microfoon en laptop. De mannen drinken sterke drank en afrodisiacbitters (drank met stukken hout en gebrande maiskorrels erin). Wij krijgen kippenpoten (!!!!) met mayonaise en tomatenketchup. Ik vergaap me aan de goederen in de Chinese winkel. Rode geeft me weer een literfles bier, die ik stiekem aan een goudzoeker uit Jawsa geef (weer een nieuwe vriend gemaakt). Ik bel met het thuisfront.

Afbeelding

De laatste Aucaanse mode: met de hand geborduurde pangi’s. Als de vrouwen ’s middags eindelijk eens niets hoeven te doen, zitten ze allemaal te borduren. Foto: Tessa Vossen. 

 

Die middag dansen we in Mooytaki, waar het eigenlijk veel gezelliger is omdat we iedereen kennen. Er wordt gevochten om de ballonnen van Tessa. Sommige dames zijn al flink in de bonen. Een ervan gapt de tabaksfles van Rode en snuift met luid gesnotter het tabakswater in haar neus. Kinderen krijgen een bodempje bier in een plastic bekertje. Om acht uur ’s avonds ligt iedereen weer te slapen. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s