Bakra go dansi

 Bakra go dansi                                   Zaterdag 28 juni 2013

Er was een popconcert in de Tapanahoni, op drie kwartier stroomopwaarts varen van Drietabiki. De aanplakbiljetten hAfbeeldingngen overal in het dorp. We wilden er heen en Rode zou ons erheen brengen maar hij wilde daar dan wel overnachten.

Toen we al hangmatten, klamboes en oordoppen wilden inpakken, ging het feest niet door. Het regende te hard en de entree bleek 100 SRD te zijn. Dus gingen we maar dansi in Drietabbetje.

Wij meldden ons in ons uitgaanstenue: afritsbroek en met duct tape aan elkaar geplakte TEVA slippers. Rode en Jan Misidjan hulden zich in hun mooiste kleren en spoten zich vol met wolken parfum. Ook snoven ze tabakswater, een bruine vloeistof uit een vies flesje, dat ze vervolgens luid rochelend en fluimend weer uit snoten. ‘Dat ding is goed voor mijn denk’, zei Jan. Je kunt dan beter denken?, vroeg ik. Nee, het hielp hem juist om wat minder te denken…..

Als we vertrekken is het aardedonker en regent het. We hullen ons in regenponcho’s en paraplu’s. Jan schijnt met een halflege zaklantaarn op de rotsen in de rivier, je ziet nauwelijks iets in de regen. De motorist vaart met hoge snelheid door de klotsende golven. Hoe weten ze nou waar ze moeten varen? Elk moment kunnen we op een steen klappen. Minke en Tessa zien een krokodil, ik niet.

Drietabbetje ziet er met alle lichtjes en verdiepinghuizen uit als een wereldstad. Maar de uitgaanssteeg is uitgestorven. In Disco Obama zitten een paar uitgebluste jongens, die ons verbaasd aankijken. Verder is er niemand. Onder het motto: “Waar is het feestje? Hier is het feestje!” gaan we dan zelf maar dansen na twee koude djogo’s (zware literflessen Parbobier) achterover geslagen te hebben. De studenten moeten de Surinaamse dansstijl nog even aanleren. Het is natuurlijk ook een beetje eng om met mannen van middelbare leeftijd te dansen die je vasthouden. Maar ook dat hoort bij het aanpassen aan de lokale cultuur…..

Jan schreeuwt boven de oorverdovende trommelmuziek de vertaling van de Aucaanse teksten, beide versta ik niet. Maar de favoriet hit is hier de Nigeriaanse song “You chop my money” (je besteelt me), ook al een klapper in Ghana in 2010.

Nu komen er mensen hun huizen uit om naar ons te staren: een vent heeft zijn gestreepte pijamabroek en -jas al aan. Jan en Rode zeggen dat ze blij zijn dat Thomas Polimé eindelijk wat jonge mensen heeft gestuurd, de meeste toeristen die hij meeneemt zijn bejaarden. Ook de motorist pimpelt lekker mee, niemand is hier de Bob. Komen we nog thuis? De WC van dit etablissement zal ik maar niet beschrijven. Dan is de zoveelste djogo op, het duct tape van mijn schoenen afgesleten en gaan we naar huis. Gelukkig verkoopt deze disco ook bisonkit. De eigenaar grijnst ons toe: “Bakra’s dansi mooi-mooi, komen jullie morgen weer?”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s