Kwak

Kwak                                      Woensdag 26 juni 2013

Schil een gigantische berg met bittere cassavewortels. Het moet wel de gele variant zijn (‘taya kasaba’, taya betekent geel in het Aucaans). Laat de geschilde wortels een tijdje in een emmer water staan. Je kunt ze met de hand raspen, maar dat is veel werk en kost je je nagels. Dus rasp je ze liever met een cassave raspmolen, ‘miii’ (van mill), aangedreven door een luid knetterende benzinemotor. Laat de zwaar giftige, geraspte brij een week lang verzuren in een grote plastic bak, afgedekt met een lap stof of stuk plastic. Als je een paar flinke bakken vol hebt, druk je de massa in een matapi, een gevlochten buis van Ischnosiphon arouma vezels. Die worden alleen door Indianen gevlochten, dus bestel je er een in de stad en laat je hem opsturen met het vliegtuig. Door die matapi steek je een stok, waar je op gaat zitten om het blauwzuursap uit de cassavebrij te persen.

De cylindervormige blokken die uit de matapi komen heten ‘domii’. Die wrijf je door een grove zeef, die je koopt in St Laurent du Maroni (Frans Guiana).

Afbeelding

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Patricia zeeft de brokken geperste cassave (uit de zwarte emmer) door een zeef. Links van haar staat de cassave raspmachine. Foto: Tessa Vossen.

De gele korrels gooi je met bakken tegelijk in een enorme ijzeren pan met opstaande randen. Daaronder bouw je een vuur. Het water gaat nu uit de korrels verdampen, het is nu zaak dat je met speciaal gemaakte harkjes de kwak gaat roerbakken, in de broeiende hitte boven die pan.

Afbeelding

Sylviaan en Afununu harken de natte kwak in de ijzeren pan droog. Foto: Tessa Vossen.

Als al het water uit de korrels is verdampt, net als het zweet dat van je lijf in die pan druipt, hou je een harde, korrelige balletjes over. Die giet je in lege zoutvleesemmers en kun je maanden bewaren. Je kunt kwak mengen met podosiri (paars sap van Euterpe oleracea vruchten), in de soep strooien of los in je mond gooien. Met melkpoeder, water en suiker krijg je een soort cruesli ontbijt. Hier raak je geheel vol van, je hoeft uren niet te eten. Rijst, podosiri en kwak is het stapelvoedsel van de Aucaners.

Met dank aan Patricia ‘Treesje’ Nawi, grootverbuikster van de kwakfabriek in Mooytaki.

Afbeelding

 

 

 

 

 

 

 

Kwak met melkpoeder mengen en dan gekookt water erbij.
Foto: Minke Reijers.

Afbeelding

‘Bakkie kwak’. Na consumptie kun je uren door het bos lopen zonder aan eten te hoeven denken. Tapanahoni overlevingsmaaltijd.
Foto: Minke Reijers.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s